Stichting Ontmoetingsruimte voor en door Ouderen in de
Plantage - Weesperbuurt





 

Home

Activiteiten

Agenda

Archief


INTERVIEW MET BEELDEND KUNSTENAAR
BEN VOLLERS


t.g.v. de expositie “POËZIE IN VERF”
van donderdag 4 april t/m woensdag 5 juni 2019

“Mijn schilderijen zijn in wezen gedachten”


“Sinds eind jaren tachtig maak ik alleen nog abstract werk. Zowel op doek als op papier. In ons land sta ik te boek als een lyrisch abstracte schilder. Internationaal hoor ik thuis bij het “abstract expressionism”, denk aan enkele van mijn grote inspiratiebronnen als Pollock en De Kooning.

Dingen waar ik in mijn hoofd mee bezig ben, vinden hun weg in woorden (gedichten) of  kwastbewegingen (schilderijen). Op jouw vraag naar mijn beroep antwoord ik naar volle overtuiging beeldend kunstenaar, terwijl ik eigenlijk historicus ben. Ik ben dus een autodidact in de wereld van de abstracte kunst en heb het vak met name van bevriende  collega’s geleerd.

Wat er dan zoal in mijn hoofd speelt? Vooral de klassieke oudheid. Als je in Athene of Rome rondloopt, dan weet je toch niet hoe gauw je al dat indrukwekkends op wilt slaan in je hersenen. Het staat daar zomaar allemaal, je slurpt het op en je wilt eigenlijk niet meer terug naar huis. De gevoelens en emoties die dergelijke bezoeken bij me oproepen zijn ongelofelijk sterk en vinden later hun weg in gedichten en schilderijen.

Ik schilder intuïtief, spontaan, zonder beeld vooraf en vooral associërend. Ik begin bijvoorbeeld met een punt, gevolgd door een lijn, dan pak ik er een kleur bij; het ontwikkelt zich als het ware vanzelf. Op een gegeven moment ontstaat het gevoel: het is klaar. Mijn gedachten en emoties hebben hun plekje gevonden.

Wat ik bij de SOOP laat zien zijn abstracten geschilderd met acryl. Verder maak ik gebruik van kleursticks (olieverf).  Acryl droogt snel en als het me niet snel genoeg gaat, pak ik een föhn. Geduld behoort niet tot mijn betere eigenschappen! 

Ik ben in Amsterdam geboren en getogen; heb op diverse plekken gewoond. Op de lagere school hoorde ik bij de jongetjes die op het grote schoolbord mochten tekenen. Behalve voetballen, tekende en boetseerde ik thuis graag. Van mijn moeder kreeg ik een olieverfdoos. Ze wilde graag dat ik later “in de kunsten” ging. Maar mijn vader zou liever zien dat ik historicus werd. En zo geschiedde.

Ik heb in de loop der tijd veel geëxposeerd. Eerst in het Kunstenaarskollektief “Galerie 30”  en tot vandaag de dag met de kunstenaarsgroep “De Onafhankelijken”. Ook heb ik samen met mijn goede vriend en collega Fons in Frankrijk een serie van vijftig hele grote expressieve abstracten gemaakt. Ze hebben de naam BENFO (Ben/Fons)schilderijen gekregen. Het was een geweldige ervaring: samen aan het werk op hetzelfde doek. Tijdens de openingsuren van de expositie werkten we gewoon door. Bezoekers wisten niet wat ze zagen.

Ik verheug me op mijn expositie bij de SOOP. De Nieuwe Kerkstraat en omgeving is een van mijn geliefde stukjes Amsterdam. Ik hoop dat de bezoekers mijn werk interessant vinden”.


Amsterdam, april 2019. Interview: Janny Lok



INTERVIEW MET BEELDEND KUNSTENAAR
HANS GRITTER

  exposert in de SOOP “KLEUR, LICHT en BEWEGING”
van donderdag 7 februari t/m woensdag 3 april

 “ Ik kan bloemen schilderen zonder dat het truttig wordt”

“Ik wil de bezoekers van de SOOP graag een aantal van mijn allermooiste aquarellen laten zien. Aquarel is een heerlijke techniek. Ik zoef met een penseel over het rijstpapier. Met een bepaalde beweging ontstaat er een veeg, die - door mijn papierkeuze - meteen goed moet zijn. Op de Vrije Academie in Den Haag heb ik geleerd hoe je dat moet doen. Het vraagt volledige concentratie om in één vloeiende beweging een figuur, vlek of veeg toe te vertrouwen aan het papier. Ik heb in mijn leven veel dansende mensen getekend en geschilderd. Hun karakteristieke bewegingen kun je op deze manier prachtig vastleggen. En kijk maar even goed om je heen: ook mijn bloemen, bomen en landschappen bewegen……

Ik heb mijn hele leven geschilderd. Mijn ouders waren nogal bekende kunstschilders in Den Haag. We gingen als gezin veel buiten schilderen. In de omgeving van Den Haag en tijdens vakanties in Zuid Frankrijk. Mijn zusje en ik hadden eigen ezeltjes en schilderden met hen mee. Mijn zusje is overigens zangeres geworden, maar ik ben altijd blijven schilderen!

Sinds kort heb ik weer een atelier in Ruigoord. Ik zeg weer, omdat ik ooit hoorde bij de kunstenaarsbende, die in 1973 Ruigoord kraakte! Ik heb er al met al 30 jaar getekend, geschilderd, gewoond, ik ben er samen gaan wonen en heb er twee dochters gekregen. Ik had daar het mooiste atelier wat je je kunt voorstellen en genoot elke dag van de ruimte binnen en buiten.

Het gaat in mijn werk om kleur, licht en vooral om beweging. Op Ruigoord kwam ik wat dat betreft volledig aan mijn trekken. Het zijn ook altijd mijn axioma’s geweest bij het les geven. Vooral bij het schilderen van bloemen ligt truttigheid op de loer. Dat voorkom je hiermee.

In 2003 was het sprookje voorbij. Ik woon sindsdien - ook heel gelukkig - op het Entrepotdok, met een atelier elders in Amsterdam. Toen ik een half jaar geleden hoorde dat er in Ruigoord een atelier beschikbaar kwam, heb ik het keurig netjes gehuurd. Kraken is er niet meer bij! De afstand valt mee; het kost me 20 minuten vanaf het Entrepotdok. De plek is nog even inspirerend en ik ben me voor mijn gevoel weer dagelijks aan het vernieuwen.

Ik ken de SOOP en elke keer als ik er kom valt het me op dat de mensen die ik daar ontmoet zo geïnteresseerd en betrokken zijn. Ik hoop dat ze blij zijn met mijn komst en de ontmoeting met mijn aquarellen. We zullen het zien!

Amsterdam, februari 2019,
Interview Janny Lok

INTERVIEW MET FOTOGRAAF ANNELIES RIGTER

t.g.v. haar expositie
“INDIA EN ZIJN RITUELEN”,

van donderdag 6 december 2018
t/m
woensdag 6 februari 2019


 

“India is het meest fotogenieke land dat ik ken”

“ Fotograferen hoort bij mij, ik kan niet zonder. Op mijn 16de kocht ik mijn eerste  camera. In mijn jonge jaren kwam ik  in aanraking met een groep Amsterdamse kunstenaars, die mijn passie deelde. We zwierven al fotograferend door de binnenstad. Ik vond het fantastisch en leerde veel. Ze gingen elk jaar met een bus naar India om te fotograferen. Ook daar heb ik hen ontmoet en hebben we veel samen gefotografeerd. 

India is het meest fotogenieke land dat ik ken. Door mijn werk (fotograaf bij een reisblad) heb ik kunnen kennismaken met een behoorlijk stuk van onze aardbol, maar India spant echt de kroon. 

Interesse in rituelen had ik al. Ik ben de eerste negen jaar van mijn leven door nonnen opgevoed. Door mijn verblijf in een klooster maakte ik kennis met de rijke Roomse Cultuur. Prachtige Gregoriaanse muziek en kleurrijke processies, waarin ik als klein meisje vaak mee mocht lopen. Ik bewaar daar kostbare herinneringen aan.  

Alle belangrijke gebeurtenissen in een mensenleven worden in India omgeven met rituelen in de vorm van culturele en spirituele festivals. Die horen daar bij het normale, dagelijkse bestaan. De foto’s van mijn expositie bij jullie zijn gemaakt op dergelijke festivals en geven uitdrukking aan de daarbij behorende emoties als geluk, aanbidding, verdriet en overgave. Die festivals moet je zien als een mix van muziek, bijzondere kleurrijke kledij en een sfeer van extase. Dát vastleggen ervaar ik als een voorrecht. 

Begin dit jaar heb ik weer een tijd in India doorgebracht. Het merendeel van de foto’s die jullie bij de SOOP gaan zien, heb ik toen gemaakt. Achter elke foto schuilt een verhaal. Ik hoop dat de bezoekers van de SOOP genieten van de beelden, de kleuren en de sfeer. Als ik dat bereik, ben ik meer dan tevreden. 

Ik heb lang in twee culturen geleefd,  tussendoor fotograferend in andere delen van de wereld. Het wordt tijd voor een rustiger bestaan. De standplaats is Amsterdam geworden. De cirkel is rond. Ik ga eindigen zoals ik begon: met mijn camera zwerven door de binnenstad en dan nu in mijn eentje. En weet je wat zal helpen als er heimwee gaat opborrelen: er valt gelukkig heel wat ‘India’ waar te nemen in Amsterdam………”! 


Amsterdam, december 2018,
Interview Janny Lok 

INTERVIEW MET VERA AMENDE

t.g.v. haar expositie

“ONTMOETING TUSSEN NATUUR EN CULTUUR”.

Van donderdag 4 oktober t/m
woensdag 5 december 2018.





“Mijn expositie bestaat uit waarnemingen”

“De natuur verrast me al mijn hele leven. Met als gevolg dat ik van alles opraap en mee naar huis neem: noten, pitten, zaaddoosjes, losse zaden, een enkel paddenstoeltje om te drogen, het fascineert me enorm. Heb je wel eens de twee helften van een perzikpit bekeken? Of de zaaddozen van de plant het Juffertje in het groen? Het is echt pure kunst! Het gaat me overigens niet alleen om de bijzondere vormen en kleuren. Ik vind het ook zo boeiend omdat het eigenlijk huisjes zijn, die alles wat er zich ‘binnenshuis’ tijdens het rijpen afspeelt, beschermen en verzorgen.

Ik heb een groot deel van mijn leven in twee werelden geleefd. Op een boerderij in Drenthe en in de binnenstad van Amsterdam. Dat heeft behoorlijk bijgedragen aan de diversiteit en met name ook aan de omvang van mijn verzameling natuurschatten.

 Het is nooit mijn bedoeling geweest iets met die verzameling te doen, anders dan er zelf van te genieten. Langzaam maar zeker ontstond de behoefte de wereld om me heen er mee te confronteren. Ik vind het zo jammer dat heel veel mensen al dat moois niet zien; er zo maar aan voorbijlopen. Er valt zoveel te genieten, het kost niks en levert veel op.

Na lange, doodstille bergwandelingen tijdens vakanties schilderde ik vaak  impressies van de bijzondere landschappen, die we onderweg waren tegengekomen. Ik bedacht dat ik zoiets ook zou kunnen doen met mijn mee naar huis genomen producten (zo noem ik ze altijd). Ze lenen zich bij uitstek voor het samenstellen van interessante composities. Zo gezegd zo gedaan en inmiddels heb ik het resultaat al een aantal keren ten toon mogen stellen.

Nu dus in de SOOP, waar ik een speciale band mee heb en de afgelopen tien jaar als penningmeester deel uitmaakte van het bestuur. Ik vind het leuk de SOOP en haar bezoekers deze andere kant van mij te laten zien. Het is geen traditionele expositie en er is geen verkoop. Waar ik op hoop is dat de bezoekers zich verwonderen en zich meer dan ooit realiseren hoe belangrijk natuur voor onze samenleving is”.  


Amsterdam, oktober 2018, interview: Janny Lok


Naar boven

INTERVIEW MET KEES VALENTIJN,

docent tekenen en schilderen bij de SOOP.

Recent werk van zijn cursisten is te bewonderen
tijdens de expositie “EIGEN WERK” *)

Feestelijke opening:
donderdag 9 augustus 2018 om 16.30 uur


“Het hoeft niet morgen al in het Stedelijk te hangen”

Mijn rol is in eerste instantie het aangeven van ideeën. Vervolgens gaan zij er mee aan de slag. Sommigen blijven in hun uitwerking dichtbij het idee, anderen gaan er helemaal mee aan de haal. Ik begeleid hen verder individueel. Dat komt neer op bij de hand nemen tot geven van volledige vrijheid en alles wat daar tussen zit. Aan het eind van een les zetten we het werk op ezels en bespreken we het resultaat met elkaar. Ik benoem dan zoveel mogelijk kanten, die ze zelf vaak nog niet hebben opgemerkt.

Ze zijn trots op hun werk en kijken elk jaar weer uit naar de tentoonstelling “Eigen Werk”. Ze willen het graag aan de buitenwereld laten zien. Een enkeling aarzelt wel eens; bang dat het niet goed genoeg is. Dan zeg ik:“ je werkt op je eigen manier en het hoeft niet morgen al in het Stedelijk te hangen”.

Mijn opleiding is Rietveld Academie, sectie onderwijs. Het bezit van lesbevoegdheid leek me geen slecht idee. Een soort levensverzekering. Na wat omzwervingen in andere sectoren ben ik door toeval in het teken - onderwijs terechtgekomen en wat bleek? Ik vond het erg leuk om te doen. Zo leuk dat ik er - nu ik met pensioen ben - nog graag een beetje mee door wil gaan. Mijn huidige leven bestaat uit een mix van veel zaken, die voor mij belangrijk zijn: ruimtelijk schilderen, geschiedenis, zingen, beeldhouwen, excursies leiden door Amsterdam (via ‘Mee In Mokum’), op onze kleinkinderen passen en…….gezellig les geven bij de SOOP!
De expositie “EIGEN WERK” (boetseren, fotograferen, grafische technieken, schilderen, speksteen bewerken en tekenen) is te bewonderen in de SOOP tot donderdag 4 oktober.

Interview Janny Lok
Amsterdam, juli 2018.


Naar boven

BEELDEND KUNSTENAAR MADELEINE VAN DRUNEN

exposeert in de SOOP
van 7 juni t/m 1 augustus 2018.

Titel: “HART GELAGH”

“De woorden “HART GELAGH” schoten door mijn hoofd toen ik voor het eerst bij de SOOP kwam en hoorde dat de ruimte waar ik zou gaan exposeren Gelaghkamer werd genoemd. Ik ben dyslectisch en denk dan meteen: een ch of een gh en een d of een t ? Hoe zit het allemaal ook al weer…... Ik koos uiteindelijk voor  de combinatie HART GELAGH, omdat het werk dat ik ga laten zien uit mijn hart komt en in een Gelaghkamer ontvangen wordt door mensen met een groot hart.  Ik wil de bezoekers van de SOOP graag verrassen met een collagetechniek, die je volgens mij nergens anders tegenkomt. Collages zijn meestal abstract, grappig of confronterend. Maar ik maak er mijn eigen beelden van. Het idee ontstond in de tijd dat NRC-Next op de voorpagina altijd een grote foto plaatste van een belangrijk nieuwsfeit. Ze raakten me en bleven op mijn netvlies staan. Ik besloot de foto’s uit te knippen en er beelden van te maken, zoals die in mijn hoofd  waren ontstaan. Hoe ik te werk ging? Heel eenvoudig. Ik scheurde stukjes gekleurd papier uit kranten en plakte ze vervolgens op de bewuste foto. Van de oorspronkelijke foto bleef overigens vaak weinig of niets over Toen NRC Next het format van de voorpagina veranderde, ben ik - gebruik makend van hetzelfde krantenmateriaal - overgestapt van ‘reacties op het nieuws’ naar ‘landschappen’.  Voor collages met zelf gekleurd papier neem ik de kijker mee naar Zuid- Senegal. Er heerst daar een soort blijheid, die wij niet kennen. Tevreden met weinig, gezellig met z’n allen grote afstanden lopen naar de markt om vis te kopen, elegante bewegingen, felgekleurde kledij, drie dagen aaneen dansen als er iemand trouwt, heftige, opzwepende muziek en nergens ook maar één druppeltje drank! Ik werk momenteel aan een serie kippen en hanen uit dat gebied. Het gedrag van deze dieren fascineert me. Ze lopen dwars door de mensenmassa heen, maar maken er geen enkel contact mee. Een autistisch beeld. Tenslotte laat ik nog een serie landschappen - olieverf op papier -  zien. Daar concentreer ik me de laatste tijd ook op. Het is ongelofelijk wat je met kleur kunt bereiken. Tekenen en schilderen zit in mijn genen. Toch begon ik mijn opleiding in de kunsten bij de Dans- Academie. Toen mijn rug dansen niet zo’n goed idee meer vond, heb ik een opleiding Textiele Handvaardigheden gevolgd en vervolgens nog een opleiding Tekenen gedaan. Ik heb mijn hele werkzame leven met veel plezier -  op reguliere scholen en via workshops - les gegeven in deze vakken.
Nu is ‘Tijd’ helemaal van en voor mezelf en geniet ik van het maken van landschappen, als het kan zo groot mogelijk. Een reis naar Japan is nog een wens. Weer een keertje onderduiken in een volledig andere cultuur lijkt me fantastisch. Sinds de opening vorig jaar woon en werk ik in het Ramses Shaffy huis. Met een eigen atelier,daar ben ik heel  gelukkig mee”.

Amsterdam, juni 2018, interview Janny Lok

Naar boven

BEELDEND KUNSTENAAR

HANNEKE NOBEL


exposeert in de SOOP
van donderdag 5 april
t/m
woensdag 6 juni 2018.


Titel: “EEN NOBEL PERSPECTIEF”




“In mijn werk gaat het om grote lijnen en minder om details. Ik heb me dat vooral gerealiseerd, toen ik lang geleden in Saoedi-Arabië kennis maakte met woestijnen. Een overrompelende ervaring. Gigantische rotsblokken, immense vlaktes en in wezen zo simpel van vorm. Ik laat er graag wat voorbeelden van zien. Het vastleggen van bijzondere landschappen is toen begonnen en nooit meer weggegaan. Want ook dicht bij huis - bijvoorbeeld in Waterland -  kun je vergelijkbare ervaringen opdoen. Bewijzen daarvan krijgen bezoekers van de SOOP te zien.

Vanaf mijn opleiding tot beeldend kunstenaar tot vandaag de dag, schilder ik ook stillevens. Het gaat me dan altijd om de vormgeving. Om die reden ben ik  een verwoed verzamelaar van potten en pannen. Vooral exemplaren uit China. De diversiteit is fantastisch en het schilderen is elke keer weer genieten. Ook voor mijn stillevens geldt dat de nadruk ligt op hoofdzaken en niet op details.

Ik ben mijn opleiding begonnen bij de Koninklijke Academie in Den Haag. In het derde jaar werd abstract schilderen geïntroduceerd. Onze klas kwam in opstand; we wilden verder met het maken van figuratief werk. We haalden bakzeil en zijn toen met een heel stel vertrokken naar de Academie voor Beeldende Kunsten in Den Bosch. Daar sloot het curriculum goed aan bij onze wensen. Mijn opleiding heb ik daar afgemaakt.

Na mijn middelbare schoolopleiding wilde ik meteen naar de Academie. Daar stak mijn vader een stokje voor. Eerst een gedegen opleiding (dat werd de Pabo, toen Kweekschool geheten) en daarna pas de Academie. Achteraf heb ik van deze volgorde veel plezier gehad. Ik vond les geven leuk, kon er van leven en had voldoende tijd voor de kunst!

Naast vorm is kleur voor mij belangrijk. Met olieverf en gouache bereik ik het beste resultaat. Op de Academie maakte ik veel gebruik van aquarel. Dat heb ik later vervangen door gouache, omdat het beter dekt.

Ik heb geen grote, woeste plannen voor de toekomst. Gewoon lekker doorgaan en elk nieuw werk nog steeds een beetje beter maken dan het vorige. Dat lijkt me ambitieus genoeg”.


Inerview: Janny Lok,
Amsterdam, april 2018.

BEELDEND KUNSTENAAR EN ILLUSTRATOR
CORRI JANSSEN

exposeert in de SOOP
van donderdag 1 februari 2018 t/m
woensdag 4 april.

“OP MUZIEK GEZET”

“Mijn tekeningen bewegen. Ik houd er van om mensen te tekenen terwijl ze bezig zijn. Ik beweeg zelf ook als ik teken. Tijdens mijn expositie bij jullie kunnen bezoekers kennismaken met een aantal werken uit mijn collectie ‘muziek en dans’. Onderwerpen die bij uitstek passen bij mijn stijl van werken: lijnen, heel veel lijnen, het is een proces vol dynamiek. Het werk wordt als het ware op muziek gezet. Ik hoop altijd dat mensen muziek horen of zin krijgen om te dansen, als ze er naar kijken. Dat zou ik echt fantastisch vinden.

Ik gebruik verschillende technieken. Potlood en inkt natuurlijk, maar ik werk ook graag met kwastenpennen. Je hebt dan een voorraadje inkt bij je, zodat je niet steeds hoeft in te dopen. Erg handig, bijvoorbeeld  als je danseressen tekent! Wat het aanbrengen van kleur betreft gaat mijn voorkeur uit naar aquarel. Ik werk snel, berg alles weg en sorteer op een later moment wat goed is en wat weg kan. 

Verder houd ik erg van linoleum uitsnijden. Ik snijd de originele tekening uit per kleur. Gebruik ik drie kleuren, dan snijd ik drie keer uit en druk vervolgens ook driemaal af. Door deze manier van werken bereik je dat alle afdrukken uniek zijn.

Door het langdurig werken met olieverf, heb ik een intolerantie ontwikkeld. Dat uit zich in een enorme hoofdpijn. Deze diagnose had nogal wat gevolgen. Ik moest stoppen met olie, maar veel erger nog was het feit dat ik afscheid moest nemen van etsen, een van mijn meest geliefde grafische technieken.   

Pas na mijn veertigste, ben ik ‘in de kunsten’ gegaan. Tot die tijd bestond mijn volwassen leven uit studeren (andragologie),werken in het bibliotheek wezen en het runnen van ons gezin. Tijdens een cursus tekenen, waarvoor  ik me spontaan een keer had opgegeven, ontdekte ik dat ik kon tekenen en vooral ook hoe leuk ik dat vond. Ik heb vervolgens de vierjarige tekenleraaropleiding aan de Hogeschool van Amsterdam gevolgd. Zo omstreeks mijn vijftigste had ik mijn eerste tentoonstelling!

Ik heb inmiddels een eigen atelier op het oude WG-terrein, waar ik heel blij mee ben. Tekenen en alles wat er bij komt kijken ervaar ik als een enorme verrijking van mijn leven”.

Interview: Janny Lok, Amsterdam, februari 2018.

GERDA ROODENBURG - SLAGTER

exposeert in de SOOP
van 7 december 2017 t/m 31 januari 2018.

‘DAGBOEKFRAGMENTEN’



“Ik had mijn expositie bij jullie natuurlijk ook heel simpel ‘Keramische objecten’ kunnen noemen, want die twee woorden dekken uitstekend de lading. Maar de titel ‘Dagboekfragmenten’ voegt iets essentieels toe. De lange route die ik voor het maken van elk object af leg - van plakken klei tot gestookt steengoed - opent mogelijkheden de dingen die me bezighouden te integreren in het proces van wording. Dat kan van alles zijn: iets in de krant of op de televisie dat me raakt, maar ook dagelijkse dingen zoals blij zijn met een zonnige dag of lekker afreageren door een ruzie met mijn man. Alles wat me bezighoudt, krijgt een plek in mijn werk. Het uit zich in de vormgeving, in de keuze van kleuren, in wegpoetsen en soms veranderen van richting. Vergelijkbaar met de pen van iemand die zijn gedachten en gevoelens aan papier toevertrouwt, zoals een dagboekschrijver.

Ik wil de bezoekers van de SOOP graag kennis laten maken met een reeks figuratieve, verhalende schalen, die het gevolg zijn van mijn manier van werken. De kleuren lopen van helder naar gedekt, van glanzend tot dof en vaak zijn er diverse materialen als glas en porselein aan het ontwerp toegevoegd.

In een periode van mijn leven waarin veel dierbare mensen ernstig ziek werden en dood gingen, heb ik me toegelegd op het maken van urnen. Van de niet in opdracht gemaakte objecten, wil ik er graag bij deze expositie een aantal laten zien.

Door mijn keuze voor het ontwerpen van nogal monumentaal - en dus zwaar - werk, kreeg ik op een gegeven moment last van mijn armen. Tijd voor een nieuwe uitdaging. Het werd uiterst fijn werk van porselein. Het ziet er heel fragiel uit, maar het is reuze sterk. Ik maak geen hele serviezen, maar losse voorwerpen zoals vazen, schaaltjes en kopjes. In de vitrine vinden SOOP-bezoekers een aantal voorbeelden hiervan.

Hoe ik de toekomst zie? Het lijkt me niet ondenkbaar dat ik nog eens de kant van sieraden maken op ga. Maar ik heb nog lang niet genoeg van het werken met porselein.”

Interview Janny Lok, Amsterdam, december 2017.


JOSEE VOORMANS

exposeert in de SOOP


van 5 oktober t/m 06 december 2017.

Titel:

“BOURBONNAISE IMPRESSIES”

 

Schilderend neem ik afscheid, ik ben nog lang niet klaar

“ In Frankrijk hangen de luchten boven de bergen. Dat is zo anders dan in ons vlakke Nederland. Die combinatie vind ik fascinerend en daar wil ik de bezoekers van de SOOP graag mee laten kennismaken. Al meer dan 10 jaar breng ik de zomermaanden door op het Franse platteland. Met mijn expositie bij jullie probeer ik een zo scherp en verscheiden mogelijk beeld te schetsen van mijn zomerse omgeving. Ik noem mijn schilderijen bewust impressies; ze geven mijn werkelijkheid weer.

Alle werken zijn in de afgelopen zomer geschilderd. Met mezelf had ik een afspraak gemaakt: ik moest elke dag een schets maken. Een hele uitdaging, maar het is gelukt. Een selectie uit die schetsen wilde ik daarna gebruiken als voorstudies voor grote schilderijen. Dat is in zekere zin ook wel gebeurd, maar daarnaast bleken -  tot mijn verrassing -  de schetsen zelf volledig expositie - waardig te zijn!

De schetsen oftewel de kleine schilderijen zijn gouaches;  voor de grote heb ik olieverf gebruikt. Op één na. Die is met acryl verf gemaakt. Ben benieuwd of kijkers het verschil zien. Ik vind zelf dat de kleurrijkheid niet of nauwelijks onderdoet voor de werken in olieverf!

Schilderen is sinds de jaren zeventig in mijn leven en één ding weet ik zeker: dat zal voor de rest van mijn leven zo blijven. En dan te bedenken dat ik Russische taal & letterkunde heb gestudeerd, als muziekredacteur mijn brood heb verdiend en altijd gedacht heb dat ik eerder schrijvend dan schilderend door het verdere leven zou gaan.

Beeldend kunstenaar Simon Kramer, de Wackers Academie, de Akademie de Leuwenburgh en een aantal gevestigde en bevriende kunstenaars hebben me gebracht tot waar ik nu ben. Ik heb nog wel een wens. Ik ben op dit moment -  zonder meer of minder -  een impressionist. Er is op de een of andere manier altijd wel iets herkenbaars in mijn werk te ontdekken. De stap naar meer abstractie moet ik nog zetten. Mijn inspiratiebronnen in dit opzicht zijn schilders als Nicolas de Staël en Wim Oepts. Als geen ander wisten zij door uniek kleurgebruik de realiteit te abstraheren. Dát te kunnen, zou ik geweldig vinden. Nee, ik ben nog lang niet klaar……”

Interview: Janny Lok, Amsterdam, oktober 2017.
 


JOOP HULSKAMP

exposeert in de SOOP
van 1 juni t/m 2 augustus 2017
met als titel

“GAANDE---------WEG”



“Van zichtbaar naar onzichtbaar”

“Belangstelling voor andere culturen dan de onze loopt als een rode draad door mijn leven. Ik werd al heel jong op dit pad gezet door mijn vader. Hij bezat veel boeken over volkenkunde en ik mocht daarin volop rondneuzen. Vooral de beelden en de foto’s vond ik fascinerend en mijn vader kon er prachtig over vertellen. Het inspireerde me om zelf te gaan tekenen en schilderen. Maar ook om me te verdiepen in de geschiedenis en het filosofische gedachtegoed van andere culturen.

Mijn vader kende Rietveld, hij retoucheerde foto’s voor hem. Bij een van hun ontmoetingen mocht ik Rietveld mijn werk laten zien. Hij zei: ‘die jongen moet naar het Instituut voor Kunstnijverheid’. Het Instituut dat later de Rietveld Academie is gaan heten.

Na mijn opleiding volgde ik mijn grote droom: door de wereld zwerven, de allergrootste, beroemdste musea bezoeken en andere culturen opsnuiven. Ik begon als vanzelfsprekend in Londen, daarna Ierland, Scandinavië en had in 1969 mijn eerste tentoonstelling in Stockholm. Via Kopenhagen, Parijs en New York kwam ik in Japan terecht. De zwerftocht duurde zo’n twintig jaar.

In Japan kreeg ik meteen een gevoel van herkenning. Ik was terechtgekomen in een cultuur met veel aandacht voor vorm en kleur. Dat paste helemaal bij mijn manier van denken. Alles klopte: werken, lesgeven, exposeren en het dagelijks leven. Ik ben er vaak teruggeweest, heel recent nog.

De uitnodiging als buurtgenoot bij de SOOP te exposeren vond ik zowel verrassend als ook uitdagend. Het vroeg namelijk wel om enige aanpassing  in mijn manier van werken. Mijn schilderijen zijn nogal groot en daardoor niet geschikt voor de geboden ruimte. Maar ik was al een tijdje bezig met kleiner werk en dit was een kans om er verder mee aan de slag te gaan.

Om mijn onderwerp van zichtbaar naar onzichtbaar goed over het voetlicht te krijgen, koos ik voor aquarelverf op papier. Door de grote kleurkracht is juist die verf hier uitermate geschikt voor. Ook bij eindeloos verdunnen blijft de kleur nog te volgen. Door het mengen van diverse kleuren probeer ik hun tegenstelling op te heffen en tot een nieuwe samengestelde kleur te komen. Ik ben benieuwd wat de bezoekers van de SOOP er van vinden”.

Interview: Janny Lok, juni 2017

ELS KRAMER exposeert in de SOOP

van 6 april t/m 31 mei 2017
met als titel

“VERRASSENDE VLEKKEN”

 

“De vlekken blijven lang de baas. Het is kijken en blijven kijken, tot ik iets zie waar ik verder mee kan. Dan neem ik het stuur over. Dat ‘iets’ kan van alles zijn, mijn fantasie kent nauwelijks grenzen. Het kan een stilleven worden, maar ook een heel circus, om maar een paar voorbeelden te noemen.

Kleur is voor mij ‘een must’. Ik heb geen idee wat er uiteindelijk uit de vlekken geboren wordt, maar één ding is zeker: het wordt een kleurrijk geheel. Soms duurt het me te lang voor ik iets ontdek. Weet je wat dan helpt? Het werk onder de kraan houden!  Nee, niet schrikken, dat kan het papier best hebben. Je houdt een vage, zachte ondergrond over. Ik vind dat inspirerend. Daar ga ik dan met kwast of sponsje enthousiast mee aan de slag.

Ik kom uit een creatief nest. Mijn moeder schreef en mijn vader componeerde. Ik zat met spanning te wachten tot ik zestien zou zijn om dan naar de Kunstnijverheidschool te kunnen gaan. Daar leerde ik Simon (de kunstschilder Simon Kramer, JNL) kennen. Van hem heb ik eigenlijk veel meer geleerd dan op die school. Dat is ons verdere leven samen zo gebleven. Simon gaf groepslessen en ik behoorde altijd tot zijn leerlingen! Vorig jaar is Simon overleden. Langzaam pak ik mijn leven weer op. Ik geef weer schilderles en ik ben hard aan het werk  voor mijn expositie bij de SOOP.

Het is een grote wens van mij om abstract werk te kunnen maken. Daarom zit ik ook zelf weer op les. In het atelier van Evert van Barneveld. Een bekende voor jou natuurlijk, hij geeft ook cursussen bij de SOOP. Evert is niet ontevreden, dus misschien wordt het ooit nog eens wat! Ik heb nog een wens: ik hoop dat mijn werk bezoekers van de SOOP inspireert om ook aan de slag te gaan”.


Interview: Janny Lok, maart 2017.


IGNO CUYPERS exposeert in de SOOP

van 2 februari t/m 5 april 2017:

“CONFRONTATIE IN HARMONIE”